Wybrałam już sobie chłopaka na medal,
Z nim jestem po słowie, nikomu go nie dam.
Przystojny, niegłupi, szeroki gest ma,
Na wiosnę mi kupił WSK.

W jak wiosna, S jak Stach,
K jak kocham Stacha wiosną.
WSK, o WSK!
W tej maszynie wszystko gra,
To podoba się dziewczynie.
WSK, o WSK!

Sześć koni ma, sześć koni ma,
Na trawkę gna, na trawkę gna.
Na trawkę co niedziela z nami gna.
[…]
Na leśnych drożynach w pobliżu jałowca
Hamuje maszyna i zsiada kierowca,
Fijołek tu rośnie i mówi nam STOP!
Przypatrzcie się wiośnie raz na rok!
[…]
W jak wiosna, S jak Stach,
K jak kocham Stacha wiosną.
WSK, mm, WSK.

Stach odszedł ode mnie, czas płynął jak potok
I czekam daremnie i czeka też motor,
Samotni, dalecy, ja tutaj, on tam.
Czy iskra na świecy błyśnie nam?

W jak wiosna, S jak Stach,
K jak kocham Stacha wiosną.
WSK, o WSK!

Ta piosenka, będąca jawną reklamą motocykla o nazwie WSK, nie jest już dziś często nadawana poza jedną z radiostacji, która specjalizuje się w nadawaniu starych piosenek. Może to i szkoda, bo taki sposób reklamowania produktu nie był częsty, a dziś jest chyba w ogóle niespotykany. Piosenkę śpiewał znany duet Danuta Rinn i Bogdan Czyżewski, a pochodzi ona z roku 1966, a więc z okresu, kiedy motocykle WSK były chyba najczęstszymi jednośladami na polskich drogach. Dziś prawdopodobnie niejasna jest nazwa tego motocykla. Otóż jest to po prostu skrótowiec nazwy fabryki w Świdniku produkującej tę maszynę: Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego. W Internecie można znaleźć informację, że był to najpopularniejszy motocykl w czasach PRL-u – dość prosty w obsłudze i stosunkowo tani.
Trzeba przyznać, że ktoś, kto decydował o nadaniu nazwy, zbytnio się nie wysilił – przeniósł ją z nazwy producenta na nazwę produktu. Nic więc dziwnego, że twórcy piosenki wymyślili własne rozwiązanie tego skrótowca, romantyczne i radosne, podawane przez dziewczynę: W jak wiosna, S jak Stach, K jak kocham Stacha wiosną. Jednakże okazało się, że chociaż w tej maszynie wszystko gra, to już w życiu tak nie jest, gdyż Stach odszedł ode mnie. Wprawdzie nie jest do końca jasne, czy to odejście oznacza koniec miłości (dziewczyna zastanawia się Czy iskra na świecy błyśnie nam?), ale tak naprawdę to został jej tylko ten motocykl… Dobre i to, stara się pocieszać autor piosenki.

A może bohaterka piosenki zmieni ukochanego, gdyż – podobno – skrótowiec WSK był rozwijany jako imię Wiesiek (W-S-K to litery spółgłoskowe tego imienia). Może Wiesiek na WSK będzie wierniejszy? Dodajmy jeszcze dla porządku, że ten skrótowiec miał jeszcze jedno rozwinięcie, trochę złośliwe: Wiejski Sprzęt Kaskaderski. Ale tego rozwinięcia oczywiście w piosence nie można było wykorzystać.

Są w niej za to dwa określenia motoryzacyjne. WSK sześć koni ma, czyli ma moc sześciu koni mechanicznych, co jest prawdą, gdyż model WSK 125 miał istotnie moc 6,2 KM. No i, przytoczone już wcześniej, sformułowanie iskra na świecy, tu w znaczeniu przenośnym ‘coś, co między nami zaiskrzy’, określające pewien istotny proces przy uruchamianiu silnika.

W piosence wykorzystuje się również znane potoczne związki frazeologiczne: chłopak na medal, być po słowie, szeroki gest, wszystko gra i mniej znany czas płynie jak potok. Sprawia to, że treść jest przekazana językiem codziennym (co zresztą jest charakterystyczne także dla pewnego typu reklam późniejszych w czasie), co tu skutecznie ociepla wizerunek reklamowanego produktu.

Pytanie tylko, czy w tamtych czasach w ogóle taka reklama była potrzebna, bo – o ile pamiętam – taki produkt jak motocykl, i tak się dobrze sprzedawał. No, chyba że chodziło o pogrążenie konkurencji – Warszawskiej Fabryki Motocykli, produkującej podobne jednoślady. Co zresztą przyniosło rezultat, bo wkrótce potem warszawska fabryka przestała produkować motocykle. Ale czy to było zasługą tej popularnej piosenki?